انتخاب اتاق هتل، اگر با اصطلاحات مربوط به آن‌ها آشنا نباشید، کمی گیج‌کننده است. نوع یک اتاق به منظره‌ی پشت پنجره، تعداد و اندازه‌ی اتاق‌ها، کیفیت مبلمان، محتویات یخچال و این‌جور چیزها بستگی دارد. در این بخش به توضیح کوتاهی در مورد اتاق‌های مختلف و امکانات آن‌ها می‌پردازیم.


اتاق استاندارد (Standard)
معمول‌ترین اتاقی است که در یک هتل پیدا می‌شود و امکانات و اسباب و اثاثیه‌اش هم از حد معمول فراتر نمی‌رود. البته باید یادآوری کنیم که اتاق استاندارد یک هتل چهار فصل، معمولاً از یک اتاق استاندارد در یک مهمان‌خانه امکانات بیشتری دارد و تر و تمیز‌تر است. پنجره‌های اتاق‌ استاندارد، معمولاً نمای خوبی ندارند.
Moderate
اتاق مادریت (Moderate)
این نوع اتاق‌ها، معمولاً از اتاق استاندارد کیفیت بهتری دارند. این بهتر بودن کیفیت هم مربوط می‌شود به منظره‌ی پشت پنجره، مساحت اتاق و نوع مبلمان.

اتاق سوپریور (Superior)
این اتاق باید هم اندازه و هم کیفیت مبلمان بهتری داشته باشد؛ اما بیشتر وقت‌ها به اتاقی که نمای بهتری داشته باشد می‌گویند اتاق سوپریور و این‌جور چیزها را در نظر نمی‌گیرند.

Deluxe اتاق دلوکس (Deluxe)
اتاق دلوکس، باید از هر نظر دلوکس یا به زبان خودمان مجلل باشد؛ چه از نظر منظره‌ی پشت پنجره، چه از نظر موقعیت مکانی‌اش در هتل، چه از نظر مبلمان و چه اندازه. جالب است بدانید که در بعضی هتل‌های منطقه‌ی کارائیب، کیفیت اتاق سوپریور از دلوکس بهتر است؛ بنابراین بد نیست که قبل از رزرو نهایی، حتماً در این مورد سوال کنید.

جونیور سوئیت (Junior suite)
جونیور سوئیت، معمولاً یک اتاق بزرگ است که یک بخش‌اش را با وسایل اتاق نشیمن پر کرده‌اند. گاهی البته بین این دو بخش یک دیوار نصفه نیمه می‌گذارند تا از هم جدا باشند، اما به هر حال جونیور سوئیت همیشه یک اتاق دارد، نه دو اتاق.

سوئیت (Suite)
سوئیت معمولاً دو اتاق یا بیشتر دارد: اتاق خواب و اتاق نشیمن که با در کاملاً از هم جدا می‌شوند. بعضی هتل‌ها اسم هر اتاقی که یک کاناپه داشته باشد را می‌گذارند سوئیت، که نوعی کلاه گذاشتن سر مشتری است.

نمای اتاق
منظره‌ی پشت پنجره‌ی اتاق هتل، یکی از عوامل تعیین کننده‌ی قیمت آن است و ربط مستقیمی هم دارد به این که تعطیلات‌تان را چه‌طور بگذرانید. گاهی مسئولان هتل در انتخاب نام منظره‌ی پشت پنجره، قدری شیطنت به خرج می‌دهند و مسافران را گمراه می‌کنند. برای جلوگیری از این اتفاق، خوب است که هم با عبارات مورد استفاده آشنا باشید و هم، اگر این مسئله برایتان خیلی اهمیت دارید، تلفنی با هتل چک کنید تا اشتباهی در گرفتن اتاق دلخواه‌تان پیش نیاید.
Suite
نمای نصفه- نیمه‌ی اقیانوس (Partial Ocean View)
گرفتن اتاقی با این نما، متاسفانه به معنای این نیست که چندتا درخت، یک گوشه از راه منظره‌ی اقیانوس را سد کرده‌اند؛ بلکه یعنی اگر روی بالکن بروید و خودتان را تا جایی که جا دارد، به یک طرف خم کنید، یک لکه‌ی آبی بین باقی ساختمان‌ها به چشم‌تان می‌خورد. اگر خوش شانس باشید، بعضی از این اتاق‌ها، در آن سمت ساختمان هستند که رو به دریا یا اقیانوس نیست، اما نمای خوبی از گوشه‌اش دیده می‌شود.

نمای اقیانوس (Ocean View)
گرفتن این اتاق به دو معناست: یا در طرف عمود به اقیانوس ساختمان قرار گرفته‌اید و نمای آن را دارید، اما رو به اقیانوس نیستید؛ یا در هتلی دورتر از اقیانوس و در طبقه‌ی بالا هستید که اقیانوس را می‌بینید، اما با فاصله. اگر مطمئن هستید که هتل کنار ساحل است، این اتاق‌ها حتماً در ضلع کناری ساختمان واقع شده‌اند. به هر حال داشتن اتاقی با نمای اقیانوس، به معنای اتاقی رو به اقیانوس نیست.
Ocean Front
رو به اقیانوس (Ocean Front)
بهترین نمایی است که در یک هتل کنار دریا پیدا می‌شود و معنایش هم از اسم‌اش پیداست: اتاقی که پنجره‌اش رو به اقیانوس است.

رو به ساحل (Beach Front)
این جور مناظر، فقط در هتل‌هایی که به ساحل نزدیک‌اند پیدا می‌شود. داشتن اتاقی رو به ساحل به معنای این است که می‌توانید از در اتاق بیرون بروید و به ساحل قدم بگذارید.

نمای شهر (City View)
معنای نمای شهر برای یک اتاق هم می‌تواند اشاره به این باشد که اتاق در طبقات بالای ساختمان است و نمای خوبی دارد، هم می‌تواند این منظور را برساند که نه انتظار منظره‌ی دریا و کوهستان داشته باشید و نه چیز دیگر.
Mountain View
نمای کوهستان (Mountain View)
منظره‌ی کوهستان پشت پنجره‌ها. مخصوصاً اگر طرفدار اسکی باشید، گرفتن اتاقی با منظره‌ی کوهستان، لذت‌بخش است.

نمای آب (Water View)
داشتن نمای آب، به این معناست که پنجره‌ی اتاق رو به یک منبع آب است یا نمای آن را دارد. این نوع منظره را گاهی دقیق‌تر هم مشخص می‌کنند: نمای رودخانه، نمای دریاچه و...

نمای باغ (Garden View)
معنای ساده‌ی این نما این است که اتاق در طبقات پایین واقع شده و چندتا بوته هم جلوی پنجره‌اش کاشته‌اند.